Alagad (अलगद)

एखादा छोटासाच विचार... त्या विचाराची ठिणगी उडते आणि मन एकदम उजळून निघतं. मग तो विचार आणखी पुढे न्यावासा वाटतो. 'पुढे न्यावासा वाटतो' असं म्हणण्यापेक्षा त्याचं बोट धरून आपणच पुढे पुढे जाऊ लागतो. म्हणजे जपाच्या माळेतला मणी कसा... जपाची सुरुवात आपण करावी लागते पण नंतर मात्र तो माळेतला मणी कसा आपसूक पुढे जाऊ लागतो... अगदी तसंच ह्या विचारांचं होतं. मनातल्या मनात विचारांचे मणी अलगद पुढे पुढे जाऊ लागतात. काही वाचलेलं, काही साचलेलं, काही टाचलेलं, काही डाचलेलं असं सगळं आठवत जातं... आणि बघता बघता एखाद्या ललितलेखाचा आराखडाच तयार होऊन जातो. म्हणजे चित्रकाराला कसं... कधीतरी निळ्याशार निरभ्र आकाशाकडे बघताना एखादं सुंदरसं चित्र सुचतं. पण जोपर्यंत तो ते कागदावर रेखाटत नाही तोपर्यंत त्याला लौकिकात 'चित्र' म्हणता येत नाही. लेखनाचं सुद्धा तसंच होतं. म्हणजे तसं प्रत्येक मन, प्रत्येक माणूस हा आपापल्या जगात ललितकारच असतो. कितीतरी ललित आराखडे मनात तयार असतात. हा आराखडा छान पायरी पायरीने कागदावर उतरवला की त्याचा होतो एक 'ललितबंध'. ह्या पुस्तकातल्या विषयांचे ललित आराखडे आपल्या प्रत्येकाच्या मनात तयार असतीलच! इथे फक्त ते 'अलगद' कागदावर उतरवले आहेत इतकंच! -- धनश्री लेले