-
Tumhi Jithe aahat Titun Tumhala Jithe Jayache Aahe
तुमचे जीवन चाकोरीबद्ध बनले आहे का? अधिक चांगल्या जीवनासाठी स्वतः बदलण्याची वेळ आली आहे का? 'चिकन सूप फॉर द सोल' मालिकेचे सहनिर्माते जॅक कॅनफिल्ड यांनी त्यांच्या ८ कोटी डॉलसेच्या व्यवसायाची सुरुवात शून्यातून केली. या पुस्तकातून सांगितलेल्या २५ मुलभूत तत्वांना ते आपल्या यशाचे श्रेय देतात. या तत्वाचे पालन करून जीवनात तुम्हाला हवे असलेले सर्वकाही तुम्हाला मिळवू शकतात. कॅनफिल्ड विचारधारा अतिशय स्पष्ट,सोपी आणि अत्यंत प्रभावी आहे. या तत्वाचा सहाय्याने तुम्ही व्यावसायिक, आर्थिक, सामाजिक आणि कौटूबिंक असा सगळ्या क्षेत्रात संपूर्णपणे बदल घडवून आणू शकतात.
-
Networkingchi Mulashare (नेटवर्किंगची मुळाक्षरे )
आयुष्यात केलेल्या लहान-सहान गोष्टीने नेटवर्किंग मध्ये बऱ्याच फरक पडतो. A-अटीट्युड(वृत्ती),B-ब्रंड व C-क्रीएटीव्हिटी(सर्जनशीलता) हि तर नुसती सुरुवात आहे, तुम्ही नवखे असाल किंवा अनुभवी नेटवर्किंग करणार असाल, तरी या पुस्तकामुळे तुम्ही आपल्या ग्राहकाशी, संभाव्य ग्राहकाशी व उद्योगाशी सबंधित इतर लोकाशी कसे वागता येईल , याचे चिंतन तुम्हाला करता येईल. या पुस्तकात तुम्ही खालील गोष्टी शिकाल: * नेटवर्क तयार करण्यासाठी दृढ संकल्पाची व लक्ष क्रेन्दित करण्याची आवश्यकता आहे. * सर्जनशीलतेचे महत्व आहे. * लोकांचा पाठपुरवा करणे इतके म्हत्वाचे आहे, कि तुमचा दैनंदिन दिनचर्येसाठी तुम्ही त्यासाठी वेळ राखून ठेवला पाहिजे. नेटवर्किंगची मुळाक्षरे हे पुस्तक कॉफी शॉप किवा विमानात बसून सुद्धा वाचण्यासारखे आहे. हे पुस्तक तुमचा सहकार्याला व व्यावसायिक मित्राला द्या आणि त्याचे व्यावसायिक सबंध वाढवायला उद्युक्त करा. तर तुम्ही कशाची वाट बघता.....
-
Vegale Pravas, Anokhe Anubhav (वेगळे प्रवास,अनोखे
प्रदेश,निर्सग,घटना, प्रसंग, माणस याच्या वर्णनचित्रातील थरारक, चित्रमय शैलीमुळे हे पुस्तक परिणाम साधतंच, पण सवदीचा केवळ रसिकतेचा व सह्रदयतेच्या नव्हे तर प्रगल्भ, चितनशील, व्यक्तीत्वाचा स्पर्शामुळे ते अधिक प्रभावी वाटतं. या अनुभवासाठी अख्ख पुस्तकच झपाटून वाचायला हवं.
-
Aatreya Subhashite (आत्रेय सुभाषिते)
काव्य लिहिण्यापेक्षा किवा वाचण्यापेक्षा काव्य जगण्यातच खरी मौज आहे. आपलेपनाच्या जगात आवडत्या माणसाची गुलामगिरी पत्करूनच स्त्रियांना स्वतंत्र होता येईल हे लक्षात ठेवा. मग तो आवडत्या माणूस पिता असो, पती असो, पुत्र असो किवा मित्र असो! संसारात प्रत्येकाचा नशिबात दुखाचा वाटा येतो! पाठ फिरली कि पुरूषाची नाती तुटतात, दुनिया फिरली तरी स्त्रीयाची माया तुटत नाही! सुखाला सोबत लागते. दुखाला एकटेपनानेच जगावं किवा मरावं लागत! आयुष्य जिवंतपणाने जगलं म्हणजे तत्वज्ञान आपोआप उमगत!
-
Prasang (प्रसंग)
वेगवेगळा प्रसंगाचा या कथा आहेत. यात लेखक कधी भिकारयाचे फोटो काढतो. लेखक कधी श्रीमंत माणूस होतो, तर कधी गरीब. तो कधी म्हातारा असतो तर कधी तरुण.....
-
Munni Mobile (मुन्नी मोबाईल)
बिंदू माधवची 'ती' मुन्नी मोबाईल झाली. एखादा अवखळ नदीसारखा तिचं आयुष्य, लहान झऱ्याच्या रूपाने उगम होऊन नदीत रुपांतरीत होणारा तीच जीवन पुढे अनेक खडतर खाचखळग्याचा अनुभवातून ठेचाळत वाहत असा एका अतर्क्य वाटेवर येउन धडकते कि,जिथे लौकिक,सभ्य-असभ्यतेचे क्षीतिज काळावंडून जात आणि त्या आर्त काळोखाचा डोहात मुन्नीला शोधताना माणूस आणि समाजाचा अवकाशात वाचक हरवून जातो.... सुप्रसिद्ध लेखक प्रदीप सौरभ याच्या सिद्दहस्थ लेखणीतून अवतरलेली हि साहित्यकृती मराठीत अनुवादित करून प्रा. दिनकर बोरीकरांनी मोलाचे योगदान दिले आहे...
-
Sudmruti Amba (सूडमूर्ती अंबा )
महाभारतातील अंबा प्रकरण हे सुडाचे फार बोलके उदाहरण आहे. तसे पाहिले तर अंबा हि स्त्री आहे. म्हणजेच या प्रसंगी ती उपवर कन्याच आहे. तरीही ज्या जिद्दीने भीष्माचा सूड घेण्याचा तिचा निध्रार आणि त्यानुसार तिने केलेले प्रयत्न पाहिला कि मन थक्क होते. अंबेची सुडकथा म्हणेज एका नामी स्त्रीने एकाकीपने केलेल्या अन्यायविरुद्ध दिलेला लढा आहे. भीष्माचा दरारा आणि अलोकिक पराक्रम विचारात घेता एका असहाय आणि अगतिक स्त्रीने त्याचाविरुद्ध मांडलेल्या हा संघर्ष सामन्य वाटत नाही. भीष्माविरुद्ध या अंबेचा संताप इतका प्रखर होता कि, त्याचा सूड घेणाव्यक्तीरीक्ति तिने आयुष्यात इतर कसलेच चिंतन आणि चिंता केली नाही आहे. भीष्माचा सामर्थ्यासमोर आपण किती नगण्य आहोत याची तिला यर्थाथ जाणीव होतीच. तरीही अंबा स्वस्थ बसेलेली नाही....
-
Mrutyunidra (मृत्युनिद्रा)
आणि त्या प्रेताने हालचाल केली. त्याने खाडकन डोळे उघडले. विजयची बोबडीच वळाली. प्रेताची नझर थेट विजयवर खिळली होती. ती नजर विषारी, विखारी, दाहक आणि निव्रेध होती. वटारलेले डोळ्यातील रक्तावर्णी रेषा ठळकपणे नजर भिडवन विजयचा अलम दुनियेतील कुणाचाही आवाक्याबाहेरील गोष्ट होती. प्रेताच्या नजरेतील दाहक विखार. विजयच्या अंगागात दाह उठवून गेला. ज्याअर्थी ते कोणत्याही क्षणी कोणतीही हालचाल करू शकत होतं. अशा अघोरी, भयंकर शक्तीशी लढण्याचा अनुभव विजयला नव्हता.
-
Chakravyuh (चक्रव्यूह).
चक्रव्यूह इरेना त्याच वेगाने फेकली जात होती; धुमसत होती. परिघाच्या कोणत्याही बिंदुतून निसटण्याचा पुसटसा प्रयत्नजरी केला तर राजा मानसिंग स्वताचा त्रिज्येने परिघाचा त्या बिंदुला स्पर्शत होता.या चक्रव्यूहाचा जनक राजा मानसिंग होता.तो सर्वव्यापी झाला होता. इरेनाला तिचा दोन्ही मेगीनोको या व्युहामध्ये आणून अडकवलं होतं.आफ्रिका,भारत,नायजेरिया अशा देशामधून बळी देण्याची परंपरा आहे असे इरेना ऐकून होती. बळी हि संकल्पना आता आपल्यासाठी सार्थ ठरलीय. असे इरेनाला वाटू लागल आहे. स्वत इरेनाला चक्रव्यूह भेदता येत नव्हत. मानसिंग तिला चक्रव्युहाबाहेर पडू देत येत नव्हता. इरेना बाहेरून मदत मागवू शकत नव्हती. आता आशेचा एकाचा किरण होता...
-
Chaitanycha Zara ( चैतन्याचा झरा)
पुलंनी असे म्हटले कि, आपल्या समाजाची स्थिती मोठी चमत्कारीक झाली आहे. आपल सोवळ सुटलंय आणि ओवळ सापडत नाहीये... एका वाक्यात केवढा तरी आशय! आपण विचारमग्न!…।प्रस्थापित समाजव्यस्थेला विरुद्ध करणारी पुरोगामी, परिवर्तनवादी लेखन वाचताना त्यातली तर्कसंगत भूमिका लगेचच मान्य करतो...तथापि कधी अन्य वैचारिक वाड्मय संतानी सोपा करून सांगितलेला वेन्दांत, माणसात वेद्नात,सत्भाव जागा करणारी कीर्तन,प्रवंचन ऐकताना पुन्हा संभ्रमात पडतो. 'हे खरे कि ते खरे कि ते खरे कि ते खरे!'हि काव्यपंक्ती आठवू लागते.विलास राजे याचा हा लेखसंग्रह वाचताना त्याचा युक्तिवाद,बिनतोड आहे, असच म्हणावस वाटेत.त्यांनी दिलेले साहित्यातील,पुराणातले,इतिहासातले संदर्भ खूप काही बोलतात.विलास राजे एख्यादा क्षणी तरल,हळवं आणि हृदयस्पर्शी लेखन करतात.अतिशय जमून आलेला हा लेखसंग्रह आहे. वाचक मनोमन खुश होईल.राजेच्या या वैचारिक,ललित,संदर्भसमृद्ध लेखनाची सर्वत्र उत्त्तम लेखन घेतली जाईल.या पुस्तकाचे स्वागत होईल याची खात्री वाटते.
-
Nostaljiya (नॉस्टेल्जिया)
जन्म पुण्याचा , म्हणजे खरीखुरी पुणेकर, वडिलाच्या बदलीमुळे शालेय शिक्षण सोलापूरचा सुप्रसिद्ध हरीभाई देवकरण हायस्कूल झाले. बालपणीचा आठवणी नि सोलापूर याचे नाते अतूट आहे. कॉलेज पदापर्ण केले नि पुन्हा पुणेकर झाले. कर्वे रोडवरील एम. ई. एस. कॉलेजमधून सायन्सची पदवी घेतलि. आनंद पाटणकर चाळीस वर्षापूर्वी लग्न झाले नी मी पक्की पुणेकर झाले. माझ्या कथालेखांची सुरुवात साधारणपणे १९८४-८५ च्या सुमारास झाली. आवाज, मेनका , जत्रा, माहेर, प्रपंच , लोकमत दिवाळी अंकातून माझ्या कथा प्रसिद्ध झाला आहेत. मुलगा-सून, नातू, मुलगी-जावई,दोन नाती असा माझा छोटासा परिवार अहे.दिड वर्षापूर्वी आनंद पाटणकर एकटेपणा घालवीण्यासाठी पेटिंग , बागकाम , लेखन यात मन रमविण्याचा प्रयत्न करीत आहे. सावलीशिवाय जगण खूप कटीण आहे, पण माझे छद मला सावलीसारखी साथ देत ahet.
-
Yashobudha (यशोबुद्ध)
मानव पुथ्वीवर जन्म घेतो, काही वर्ष जगतो,पृथ्वीवर वास घेतो आणि त्याचा काळ संपला. शरीराची मात्र शिथल झाली. जीर्ण झाली कि मृत्यूला सामोरा जातो. शरण जातो. कधी आनंदाने, कधी दुखाने. पण हे सत्य स्वीकारणाशिवाय त्याचा हातात काहीच नसता. मानव हा पृथ्वीवरचा काही काळ वास करणारा एक पाहुणाचा आहे! मग याविषयी आनंद मानायचा कि दुख? अशा या अनियमित क्षणभंगुर अशा गोष्टीने आनंद मानणे म्हणजे स्वताची फसवणूक करणासारखे नव्हे काय? यशोधरे, मी आता चिरस्थायी आनंदाचा शोध घेणार आहे. मला कायमस्वरूपी आराम हवा आहे
-
Kathakumb (कथाकुंभ)
'चैतन्याला जपण्यापेक्षा त्याला फुलवायला हवं देवत्वाला पुजण्यापेक्षा त्याला शोधायला हवं' असं म्हणणारे विलास राजे…परिवर्तनवादी विचारांचे ते खंदे पुरस्कर्ते आहेत. ग्रामीण जीवनाचे अस्सल रंग कथेचा माध्यमातून, शब्दचित्रांतून ते सादर करतात, आणि वाचकाला आपलंसं करतात …. प्रस्तुतचा 'कथाकुंभ' हा विलास राजेंचा पहिलावहिला कथासंग्रह तो वाचताना वाचकाला लेखकाचा रुपात प्रगल्भ, जाणता सारस्वत भेटतो… त्याच वेळी त्याचं हे पहिलंच पाऊल आहे , याचीही काही ठिकाणी जाणीव होते. या लेखकाच पर्दापण मात्र दमदार आहे… चांगली कथा कोणती? जी वाचकाचा मनाला स्पर्श करते, त्याच्या हृदयाशी संवाद साधते. त्याचा पूर्वस्मृती ताज्या करते…. कधी निखळ , मनोरंजन करते. हसवते. वाचकाची दोन घटका करमणूक करते….तर कधी कथेचा माध्यमातून जीवनमुल्याचा सूचकतेने, कलात्मकतेने पुरस्कार करते… विलास राजे म्हटल्याप्रमाणे 'या कथा हसवतील, चिमटे काढतील, तर कधी अंतमुर्खही व्हायाला लागतील.' प्रस्तुत संग्रहात अनेक कथा अशा आहेत कि, त्या सत्यकथा वाटाव्यात, अस्सल वाटाव्यात…. अशा नमुनेदार व्यक्तिरेखा, या कथातून समोर येतात कि वाचक त्यांना विसरणार नाही; प्रतिकूलतेवर स्वार होणाऱ्या झुंजार, लढाऊ! तर कधी अत्यंत सोशीक, प्रांजळ! उदार मनाच्या! दुसऱ्याचा दुख वाटून घेणाऱ्या… आशावादी, प्रयत्नवादी! प्रस्तुत संग्रहातली काही पात्र, म्हणूनच मस्त आहेत.ती कुणी तत्वज्ञ नाहीत.भाष्यकार नाहीत;पण त्याचा वागण्या- बोलण्यातून शहाणपणाच्या चार गोष्टी ती सांगतात… आपण लेखकाला धन्यवाद देतो.शुभेच्छा देतो.
-
Trupt Maifal (तृप्त मैफल)
वेळोवेळी, काही ना काही निमित्ताने मी केलेले विविध व्यक्तीविषयीचा लिखाण या संग्राहात एकत्रित केलेले आहे. त्याचाविषयीचा पहिला आणि कायम झालेले संस्कार या लेखामध्ये आहे. 'संस्कार' हा शब्द वापरण्याला आणखी एक कारण आहे . यातल्या व्यक्ती नामवंत आहेत , त्याचे एकूण संस्कृतीलाच झालेले योगदान उघड आहे . परंतु ज्या व्यक्ती त्याचा इतका ख्यातनाम नाहीत, त्याचाही स्वभावाची अलोकिक बाजू मला दिसलेली आहे. त्या सर्वाचा व्यक्तीमत्तावाचे मुल्यमापन करण्याचा अधिकार मला नाही, पण त्याच्यात जे चांगले दिसले, त्यामुळे माझे आयुष्य उजळून निघाले. त्यांनी माझ्यावर कळत-नकळत जे सुसंस्कार केले, त्याप्रीत्यथ कॄतज्ञतेपोटी मी यातले काही लेख लिहिलेले आहेत … लहानशा अवकाशात, माझी त्या त्या व्यक्ती विषयीची भावना व्यक्त करण्याचा कसोशीचा प्रयत्न मी केला आहे . या सर्व व्यक्तीने माझे जीवन अधिक सुंदर, अधिक संपन्न केले, माझे व्यक्तीमत्तव घडवले - त्यांना हि आदरांजली .
-
Culture Shock Japan (कल्चर शाॅक - जपान)
आपल्या सर्वामध्ये हे असं लहानग मूल कायम दडलेलं असत. एखादा अनपेक्षित अनुभव आला कि ते डोळे विस्फारत. एखादा परक्या भूमीवर पाय ठेवला कि सुरुवातीचा काळात तर आपले डोळे सदैव विस्फारलेलेच. 'जपानला जाताय ? या देशाबद्दल तर बरंच काही उलटसुलट ऐकलंय. तिकडेच अनुभव कसे असतील? जपानी लोकांशी मी कसं वागायला हवं? ते लोक माझ्याकडे कशा नजरेन बघतील ? त्याचा अति काटेखोरपनाशी आणि यात्रिक शिस्तशी मला जुळवून घेत येईल का? तिथे मला कच्चे मासे आणि बेचव पदार्थ खाऊन दिवस काढावे लागतील का ? असे अनेक सतावणारे प्रश्न. थांबा, आता तुम्ही एकटे नाहीत. तुमचा सोबतीला असेल आधार देणार, हलक्या - फुलक्या प्रसंगा मधून जपानी संस्कृतीमधील बारकावे उलगडणार हे पुस्तक. त्याचा स्मितहास्याचा मुखवट्या आड दडलेला संस्कृतीला जीवनप्रवास सुखकारक करणारं 'कल्चर शॉक : जपान'
-
Culture Shock Aakhati (कल्चर शाॅक-आखाती)
आपल्या सर्वामध्ये हे असं लहानग मूल कायम दडलेलं असत. एखादा अनपेक्षित अनुभव आला कि ते डोळे विस्फारत. एखादा परक्या भूमीवर पाय ठेवला कि सुरुवातीचा काळात तर आपले डोळे सदेव विस्फारलेलेच. 'आखाती देशात जाताय ? या देशाबद्दल तर बरंच काही उलटसुलट ऐकलंय. तिकडेच अनुभव कसे असतील? तिथला कट्टर संस्कृतीशी अन कठोर कायद्याशी मला जुळवून घेत येईल ना? अरब व्यक्तीशी मी कस वागायला हवं? ते लोक माझाकडे कसे बघतील?' असे अनेक सतावणारे प्रश्न. थांबा, आता तुम्ही एकटे नाहीत. तुमचा सोबतीला असेल आधार देणार, हलक्या - फुलक्या प्रसंगा मधून अरब संस्कृतीमधील बारकावे उलगडणार हे पुस्तक. त्याचा स्मितहास्याचा बुराकाआड दडलेला संस्कृतीला जीवनप्रवास सुखकारक करणारं 'कल्चर शॉक : आखाती देश'
-
Culture Shock Jermani (कल्चर शाॅक-जर्मनी)
आपल्या सर्वामध्ये हे असं लहानग मूल कायम दडलेलं असत. एखादा अनपेक्षित अनुभव आला कि ते डोळे विस्फारत. एखादा परक्या भूमीवर पाय ठेवला कि सुरुवातीचा काळात तर आपले डोळे सदेव विस्फारलेलेच. 'जर्मनीला जाताय ? या देशाबद्दल तर बरंच काही उलटसुलट ऐकलंय. तिकडेच अनुभव कसे असतील? जपानी भाषेशिवाय तिकडे माझं कितपत अडेल ? तिकडचा त्या थंडगार हवामानाशी आणि वृतीशी मला जुळवून घेता येईल का? जर्मन लोकाशी मी कस वागायला हवं? लोक माझ्याकडे कशा नजरेन बघतील ?' असे अनेक सतावणारे प्रश्न. थांबा, आता तुम्ही एकटे नाहीत. तुमचा सोबतीला असेल आधार देणार, हलक्या - फुलक्या प्रसंगामधून जपानी संस्कृतीमधील बारकावे उलगडणार हे पुस्तक.कठोर शिस्तीचा मुखवट्याआड दडलेला जर्मन संस्कृतीला जीवनप्रवास सुखकारक करणारं 'कल्चर शॉक : जर्मनी'
-
Arpanpatrikantoon G.A.Darshan (अर्पणपत्रिकांतून जी
जी . ए. कुलकर्णी म्हणजे एक अरभाट साहित्यिक ! अवघ्या सत्याण्णव कथांमधून जीवनाचा भला मोठा पैस कवेत घेणारे कथाकार . जितके प्रतिभेच्या तेजाने तळपणारे, तितकेच गुढतेचे धुसर वलय बाळगणारे . ना कोणात मिसळणारे, ना कुणाला भेटणारे . ना सभांसमारभात मिरवणारे , ना कुणाला सामोरे जाणारे . कसा शोध घ्यायचा या लेखकाच्या मनातल्या अंत :प्रवाहाचा ? वाचकाला थक्क करणारी त्यांच्या कथासुष्टीतली पात्रे , परिसर ,कथानक आले तरी कोठून ? जी . एं .च्या वैशिष्ट्यपूर्ण अर्पणपत्रिकांनी वी. गो. वडेर यांना साद घातली. आणि त्यातून ते शोधत गेले - जी . एं . च्या आयुष्यातील व्यक्ती आणि कथातील पात्रे. या प्रयासातून उभे राहिलेले हे पुस्तक !